 |
|
NEDERLAND EN ISRAEL ZIJN DE CRIMINEELSTE PEDOFIELEN-NETWERK-LANDEN TER WERELD, WAARIN DE MENGELIAANSE NAZI-ORGAANDONATIE EEN ILLEGALE MILJARDENBUSINESS IS, WITGEWASSEN DOOR STEEF DE BRUIJN-MENGELE EN DE AFVALLIGE SODOMITISCHE REFOKERKEN, AKA HOMO-DR. PIET DE VRIES
Klik hier
| |
|
|
NEDERLAND EN ISRAEL ZIJN DE CRIMINEELSTE PEDOFIELEN-NETWERK-LANDEN TER WERELD, WAARIN DE MENGELIAANSE NAZI-ORGAANDONATIE EEN ILLEGALE MILJARDENBUSINESS IS, WITGEWASSEN DOOR STEEF DE BRUIJN-MENGELE EN DE AFVALLIGE SODOMITISCHE REFOKERKEN, AKA HOMO-DR. PIET DE VRIES
DIT SOORT ARTIKELEN WORDEN IN DE MISDADIGE PEDO-COVERKRANT RD.NL CATEGORISCH DOODGEZWEGEN, OMDAT STEEF DE BRUIJN EEN GROTE WITWAS-CRIMINEEL IS VAN PEDOFIELE NETWERKEN EN HUN TOPCRIMINELEN, AKA BILL-EPSTEIN-GATES
Nederland is het meest criminele land ter wereld
19 mei 2026
https://www.ninefornews.nl/nederland-is-het-meest-criminele-land-ter-wereld/
In een lange aflevering van Soul Session van blckbx gaat psycholoog Huibrecht Boluijt in gesprek met juriste en voormalig universitair docent dr. Maria-Louise Genet. Het gesprek beweegt zich langs thema's als vrijheid, gezondheidszorg, voeding, macht, jeugdzorg, psychologische manipulatie en internationale misbruiknetwerken.
Genet, die jarenlang werkzaam was als advocaat en docent aan de Universiteit van Amsterdam, zegt dat zij een hoge prijs heeft betaald voor haar publieke kritiek op het coronabeleid, farmaceutische bedrijven en overheidsinstanties. Toch ziet ze zwijgen niet als optie.
"Als je echt ziet welke richting de samenleving opgaat, dan kun je niet anders dan opstaan voor de volgende generatie."
Van juridisch werk naar orthomoleculaire therapie
Genet maakte een opvallende carriereswitch. Nadat haar juridische loopbaan ernstig werd beschadigd door haar publieke standpunten, richtte Genet zich op orthomoleculaire therapie en voedingssupplementen.
Die nieuwe richting hangt nauw samen met haar eerdere werk rond medische aansprakelijkheid en farmaceutische belangen. Ze stelt dat zowel de voedingsmiddelenindustrie als de farmaceutische sector wordt gedreven door winstmaximalisatie, waarbij gezondheid ondergeschikt raakt aan aandeelhoudersbelangen. "Big Pharma stopt je eten vol met rommel."
Sommige stoffen zijn kankerverwekkend. "Mensen betalen soms letterlijk mee aan hun eigen vergiftiging", zegt ze.
Volgens Genet groeit het bewustzijn hierover sneller dan over vaccinaties. Veel mensen merken inmiddels zelf dat de kwaliteit en smaak van voeding veranderd zijn.
Coronabeleid en sociale uitsluiting
Het coronabeleid vormt een terugkerend onderwerp in het gesprek. Genet stelt dat de pandemie zichtbaar maakte hoe snel fundamentele vrijheden onder druk kunnen komen te staan. QR-codes, digitale registratiesystemen en toenemende surveillance ziet zij als onderdelen van een bredere ontwikkeling richting maatschappelijke controle.
Ze spreekt zelfs van een vorm van "digitale slavernij".
Tegelijk beschrijft ze hoe afwijkende meningen tijdens de coronaperiode sociaal werden afgestraft. Aan de universiteit, waar zij werkte, ervoer zij hoe collega's zich van haar afkeerden nadat zij kritiek uitte op maatregelen en vaccinaties.
Wat haar vooral verbaasde, zegt ze, is dat juristen die goed op de hoogte zijn van grondrechten nauwelijks weerstand boden.
"Je zou denken dat mensen achteraf nog eens het gesprek zouden aangaan. Maar niemand klopte meer aan."
Psycholoog Boluijt koppelt dit aan groepspsychologie, identiteitsbescherming en conformisme. Veel mensen vinden het psychologisch moeilijk om achteraf toe te geven dat zij zich hebben vergist.
Een samenleving gestuurd door angst en afhankelijkheid
Door het hele gesprek heen schetst Genet een maatschappij waarin burgers steeds afhankelijker worden van centrale systemen. Ze verwijst naar China als voorbeeld van hoe snel controlemechanismen kunnen normaliseren.
Jongere generaties zijn minder gevoelig voor waarschuwingen hierover omdat zij zijn opgegroeid in een digitale werkelijkheid waarin toezicht vanzelfsprekend is geworden.
Toch benadrukt ze dat verandering niet van bovenaf zal komen.
"We moeten elkaar op de schouder tikken. Als iedereen tien mensen bereikt, verspreidt bewustwording zich vanzelf."
De "machtspiramide"
Genet gaat ook dieper in op de "machtspiramide": een systeem waarin politieke en bestuurlijke macht mede functioneert via chantage en afhankelijkheid.
Daarbij verwijst zij naar bekende namen als Jeffrey Epstein, Joris Demmink en Marc Dutroux. Volgens Genet spelen seksuele compromittering en misbruiknetwerken een rol bij het onder druk zetten van invloedrijke personen.
Genet beschrijft Epstein niet alleen als zedendelinquent, maar vooral als onderdeel van een groter systeem van chantage en beïnvloeding.
Ze verwijst naar onderzoeksjournalist Whitney Webb en haar boek One Nation Under Blackmail. Ook noemt zij vastgoedtransacties, verborgen camera’s en connecties met invloedrijke zakenlieden en academische instellingen.
Volgens Genet zijn veel mensen inmiddels bereid te erkennen dat misbruik plaatsvond, maar blijven bredere vragen over macht, be-invloeding en elite-netwerken onderbelicht.
Van misbruik naar transhumanisme
Later verschuift het onderwerp naar technocratie en transhumanisme. Genet uit zorgen over ontwikkelingen rond kunstmatige intelligentie, genetische technologie en kunstmatige voortplanting.
Ze noemt denkers als Yuval Noah Harari en spreekt over een toekomst waarin technologie steeds verder ingrijpt in de menselijke autonomie.
Dit vormt in haar ogen de "derde laag" achter zaken als Epstein: misbruik, chantage, en technologische controle en ontmenselijking.
"De echte macht zit bij de ambtenaren"
Opvallend is ook Genets beschrijving van haar ervaringen in Den Haag, waar zij enige tijd meeliep in de Tweede Kamer. Daar zag ze dat ministers sterk afhankelijk zijn van ambtelijke structuren.
Tijdens debatten zag zij hoe antwoorden voortdurend werden voorbereid door teams van ambtenaren op ministeries. "De echte macht zit bij mensen die daar al twintig of dertig jaar werken."
Ministers komen en gaan, stelt zij, terwijl topambtenaren langdurig invloed behouden.
Jeugdzorg als verdienmodel?
Een ander belangrijk thema is de Nederlandse jeugdzorg. Genet noemt cijfers van tienduizenden ondertoezichtstellingen en uithuisplaatsingen, en vergelijkt Nederland met Noorwegen, waar aanzienlijk minder kinderen uit huis worden geplaatst.
Ze stelt dat rondom jeugdzorg een financieel systeem is ontstaan waarin verschillende instanties belang hebben bij langdurige trajecten. Daarbij zijn er verbanden tussen jeugdzorg, kinderhandel en misbruiknetwerken.
Genet zegt door te gaan omdat fundamentele vrijheden onder druk staan, er een "grotere agenda" wordt uitgerold en toekomstige generaties gevaar lopen als niemand zich uitspreekt.
--------------------------
"Organen zijn handelswaar geworden"
11 mei 2026
https://deanderekrant.nl/organen-zijn-handelswaar-geworden/
Europarlementarier Anderson fileert procedures rond orgaandonatie in Brussel
Christine Anderson van Alternative fur Deutschland (AfD) heeft zich eind april in het Europees Parlement hard uitgesproken over de gruwelijke misstanden rond orgaandonatie. De Duitse Europarlementarier stelde dat orgaandonoren niet dood zijn als hun organen worden uitgenomen en ziet de procedures omtrent orgaandonatie als een schending van de lichamelijke integriteit. Haar verhaal sluit aan bij wat het Nederlandse Comite Orgaandonatie Alert al jaren beweert. Het Comite heeft het ministerie van VWS gesommeerd voor 30 juni de bestaande protocollen rond orgaandonatie buiten werking te stellen.
Volgens Anderson gaat er achter orgaantransplantaties een miljardenindustrie schuil. Zij sprak tijdens een conferentie over transplantatie-ethiek van een volledige ondermijning van de menselijke lichamelijke autonomie. "Weet je nog, er was zoiets als "mijn lichaam, mijn keuze"? Blijkbaar is dat alleen van toepassing als het gaat om het doden van ongeboren kinderen", stelde Anderson ferm. "Als we terugdenken aan de zogenaamde coronapandemie, was "mijn lichaam, mijn keuze" toen het aankwam op een injectie geen probleem." Ze kaartte ook aan dat patienten die vanwege hun medische toestand in aanmerking komen voor een donatieorgaan van de lijst zijn gehaald, omdat ze geen mRNA-injectie hebben genomen.
Anderson liet zich kritisch uit over het begrip hersendood, dat volgens haar alleen maar een lege wettelijke definitie is. Volgens de Europarlementarier -en honderden medische wetenschappers met haar- is iemand bij wie hersendood is vastgesteld in werkelijkheid nog niet dood. Organen kunnen niet van een dode worden afgenomen, omdat deze door een tekort aan zuurstof onbruikbaar zullen worden. Daarnaast worden de tests om hersendood vast te stellen lang niet altijd volgens de standaarden uitgevoerd, aldus Anderson. "Omdat organen een handelswaar zijn, heeft men allerlei trucjes om ervoor te zorgen dat je hersendood wordt verklaard, zodat ze je organen kunnen oogsten."
Zij onderschreef met haar betoog wat het Comite Orgaandonatie Alert in Nederland al heel lang beweert. "Er zijn twee procedures waarop overgegaan kan worden tot orgaandonatie", legt Annet Wood van het Comite Orgaandonatie Alert uit. Binnen de wet wordt ervan uitgegaan dat wanneer iemand ofwel hersendood (Donation after Braindeath) is, ofwel een bloedcirculatiestilstand (Donation after Circulatory Death) heeft, deze persoon overleden is en dus potentiele orgaandonor. Wood stelt echter dat als iemand wordt doodverklaard vanwege een hartstilstand of onomkeerbare zware hersenschade, dat niet betekent dat de persoon ook werkelijk dood is.
Zij wijst o.a. op vele getuigenissen van donoren die zijn ontwaakt vlak voordat er overgegaan zou zijn tot het verwijderen van hun organen. Deze overlevenden stelden later dat ze alles wat er om hen heen werd gezegd hadden meegekregen, maar niet in staat waren te reageren.
Een voorbeeld is de 38-jarige Danella Gallegos, die op de operatietafel lag om haar organen te doneren, maar daar knipperde met haar ogen. De coordinator van de donororganisatie eiste dat het team zou doorgaan met de procedure. De artsen weigerden echter en redden haar leven.
In Nederland wordt de donor, als het hart stopt door het stopzetten van de medische behandeling - meestal door het stilzetten van het beademingsapparaat - na vijf minuten al doodverklaard, terwijl dit in een land als Italië twintig minuten is. In Duitsland is deze methode van orgaandonatie verboden. Daar zijn alleen donoren met onherstelbaar zwaar hersenletsel geschikt voor orgaandonatie. Volgens Wood zijn de wachttijden in deze zogenoemde DCD (Donation after Circulatory Death)-criteria veel te kort. Ze stelt dat geen enkel mens echt dood is als hij dood is verklaard als er vijf minuten geen bloedcirculatie is waargenomen. Ook iemand die hersendood is verklaard, is biologisch gezien niet dood. De doodverklaring is noodzakelijk om een juridische reden. "Het is nooit bewezen dat bij afwezigheid van hersenactiviteit of bloedcirculatie ook het bewustzijn afwezig is", aldus Wood, die spreekt van een "historische vergissing. Het is mooi als je mensen kunt helpen door orgaandonatie, maar de donor mag hier geen slachtoffer van zijn."
Het Comite heeft daarom onlangs in een brief de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport gesommeerd voor 30 juni aanstaande de protocollen voor Orgaandonatie buiten werking te stellen, omdat deze in strijd zijn met de Wet Orgaandonatie. Als VWS niet inbindt gaat het Comite bekijken welke stappen ondernomen kunnen worden.
-------------------------------------------
Het orgaandiefstalschandaal in Israel legt een cultuur van heiligschennis bloot
14/05/2026
https://dissident.one/het-orgaandiefstalschandaal-in-israel-legt-een-cultuur-van-heiligschennis-bloot
De vertoning van deugdzaamheid rondom nierdonatie in Tel Aviv kan de Palestijnse lichamen, forensische waarschuwingen en mensenhandelschandalen die nog steeds om verantwoording vragen, niet uitwissen.
Op 25 januari stond de Israelische president Isaac Herzog voor een menigte die vierde wat Tel Aviv beweerde een wereldrecord in nierdonaties te zijn. Het evenement, dat na een lobbycampagne bij Guinness World Records tot stand was gekomen, moest vrijgevigheid, discipline en moreel besef uitstralen, schrijft Robert Inlakesh.
Maar Guinness vermeldde alleen de bijeenkomst zelf als record, niet de nierdonaties die Tel Aviv tot een publiciteitsstunt had gemaakt.
De lichamen achter de cijfers
In Gaza, waar Israel Palestijnse lichamen in zakken terugstuurt, soms in staat van ontbinding, verminkt of met tekenen van chirurgische ingrepen, werd de vreugde anders ervaren. Voor Palestijnse gezondheidsfunctionarissen was de vraag niet hoe Israel zoveel donoren had kunnen vinden, maar of al die lichamen wel toestemming hadden gegeven.
Het was niemand minder dan dr. Munir al-Bursh, directeur-generaal van het Palestijnse ministerie van Volksgezondheid in Gaza, die de "propagandafacade" van Israel doorprikte. Hij zei dat Israels "recordaantallen" serieuze vragen oproepen over de herkomst van de nieren en andere organen die nu zo worden gevierd. Hij wees op de schrijnende tegenstrijdigheid van een bezettingsstaat die al jarenlang Palestijnse lichamen bewaart in "begraafplaatsen van cijfers" en koelkasten, terwijl het zich tegelijkertijd aan de wereld presenteert als een humanitair voorbeeld op het gebied van orgaandonatie.
Bursh haalde gedocumenteerde gevallen aan van lichamen die aan families werden teruggegeven zonder organen, met name nieren, en zonder medische rapporten, autopsieverslagen of enige juridische mogelijkheid tot verantwoording. Hij eiste een onafhankelijk internationaal onderzoek naar de vraag of de door Israel geclaimde prestatie gebaseerd was op de diefstal van Palestijnse organen.
Ruim een week later bracht Israel de verspreide stoffelijke resten van zo'n 54 Palestijnen terug naar het Al-Shifa-ziekenhuis in Gaza-stad. Forensische teams gingen snel aan de slag om de lichamen te identificeren en de families gemoedsrust te bieden, maar constateerden dat veel van de lichamen duidelijke sporen van marteling en chirurgische verwijdering van organen vertoonden.
Dit was niet de eerste waarschuwing van dit soort sinds Operatie Al-Aqsa Flood. Tien dagen na het begin van de Israelische genocide in Gaza doken er al beschuldigingen van orgaandiefstal op. Eind november 2023 riep Euro-Med Human Rights Monitor op tot een onderzoek naar de diefstal van Palestijnse organen, nadat "medische professionals bewijs hadden gevonden van orgaandiefstal, waaronder ontbrekende cochlea's en hoornvliezen, evenals andere vitale organen zoals levers, nieren en harten."
Israel en zijn verdedigers probeerden de verspreiding van deze beschuldigingen te temperen door zich te beroepen op "bloedlaster" en antisemitisme. Omdat het bewijsmateriaal van Palestijnen afkomstig was, zijn oproepen tot internationaal onderzoek grotendeels genegeerd.
Een schandaal dat Israel nooit heeft verzwegen.
Dit is precies wat er begin jaren negentig gebeurde, toen Palestijnse medici en de families van de overledenen Israel beschuldigden van illegale orgaanhandel tijdens de Eerste Intifada. Sterker nog, in 1992 organiseerde de toenmalige Israelische minister van Volksgezondheid, Ehud Olmert, zelfs een publieke campagne voor orgaandonatie. Net als nu, om een beeld van humanitarisme te schetsen.
In 1999 begon de Amerikaanse antropologe Nancy Scheper-Hughes een probleem aan het licht te brengen dat lange tijd was genegeerd. Als medeoprichter van Organs Watch, een organisatie die is opgericht om orgaanhandel en de menselijke kosten daarvan te monitoren, bracht ze de kwestie later in 2001 onder de aandacht van een subcommissie van het Amerikaanse Congres.
De doorbraak kwam met haar gepubliceerde interview met Yehuda Hiss, de hoofdpatholoog van het Abu Kabir Forensisch Instituut - de enige Israelische instelling die bevoegd is om autopsies uit te voeren in gevallen van onnatuurlijke dood.
Hiss gaf toe dat Abu Kabir zonder toestemming organen had geoogst uit Palestijnse lichamen.
Het Israelische staatsverhaal, gebaseerd op een intern onderzoek, beweerde dat de orgaandiefstal niet specifiek gericht was op Palestijnen, maar dat ook Israelische soldaten het slachtoffer waren. De Israelische zender Channel 2 zond echter een documentaire uit over de kwestie, waarin pathologen van het Abu Kabir-ziekenhuis werden ge-interviewd. Een van hen verklaarde expliciet: "We hebben nooit de huid van de lichamen van Israelische soldaten afgenomen, maar van anderen."
Scheper-Hughes verklaarde in 2009 dat een groot deel van de illegale handel in nieren wereldwijd terug te voeren is op Israel. "Israel staat bovenaan", zei ze, en beweerde dat "het wereldwijd vertakkingen heeft". Ze meldde dat Israelische burgers, die vaak werden gecompenseerd door het Ministerie van Volksgezondheid en deelnamen aan een project dat werd gesteund door het Ministerie van Defensie, verantwoordelijk waren voor massaal transplantatietoerisme.
Israeliers maakten misbruik van kwetsbare bevolkingsgroepen, van Brazilie tot de Filipijnen. Een BBC- rapport uit 2001 beschreef zelfs een situatie waarin "honderden Israeliers een productielijn hebben opgezet die begint in de dorpen van Moldavie, waar mannen tegenwoordig rondlopen met slechts 1 nier.”
In een voor die tijd controversieel artikel publiceerde de Zweedse krant Aftonbladet in 2009 beweringen dat Palestijnen doelbewust waren gedood door het Israelische leger vanwege hun organen.
Hoewel Israel en zijn aanhangers dit hele schandaal graag afdoen als een op zichzelf staande reeks gevallen, werden Hiss en zijn collega-pathologen in Abu Kabir, die publiekelijk orgaandiefstal toegaven, niet eens gestraft voor hun gedrag. Hiss kreeg geen lange gevangenisstraf; sterker nog, hij mocht blijven werken in Abu Kabir.
Met andere woorden, er was nooit sprake van verantwoording, alleen een intern Israelisch onderzoek, gevolgd door beloftes van het Israelische leger en de regering dat ze niet langer organen van Palestijnen zouden oogsten.
De cijfers achter het record van Tel Aviv
De Israelische organisatie die centraal staat in de huidige claim op een wereldrecord is Matnat Chaim, opgericht in februari 2009, kort nadat Tel Aviv wetgeving had aangenomen die orgaanhandel verbiedt. Jeruzalem, waar de organisatie gevestigd is, is daarmee de belangrijkste stad in Israel geworden voor altru-istische nierdonaties. Tel Aviv claimt dat Matnat Chaim de grens van 2000 transplantaties heeft overschreden en daarmee het record heeft behaald dat in januari werd gevierd.
De beschikbare gegevens roepen vanzelfsprekende vragen op.
Tussen 2009 en 2021 voerde Matnat Chaim naar eigen zeggen 1.000 transplantaties uit. In 2022 faciliteerde de non-profitorganisatie volgens haar eigen cijfers 202 transplantaties, een daling ten opzichte van de 215 van het jaar ervoor. Dat betekent dat het publiekelijk beschikbare totaal voor de beschuldigingen in november 2023 op 1.277 stond. Om de 2.000 te bereiken, had de organisatie in iets meer dan drie jaar tijd 723 transplantaties moeten toevoegen.
Volgens het Israelische Nationale Transplantatiecentrum bedroeg het totale aantal transplantaties met levende donoren in 2023, 2024 en 2025 923. In 2022, het laatste jaar waarvoor openbaar beschikbare gegevens over de specifieke bijdragen van Matnat Chaim beschikbaar zijn, was de organisatie verantwoordelijk voor 63 procent van de transplantaties met levende donoren. Als dat percentage zou aanhouden, zou het aandeel van Matnat Chaim over die drie jaar rond de 581 transplantaties liggen, net onder de 2000.
Dit op zich belast Matnat Chaim niet. Maar het verklaart wel waarom Bursh de bewering direct in twijfel trok, vooral gezien Israëls lange geschiedenis van orgaandiefstal en de getuigenissen uit de ziekenhuizen in Gaza.
Een ander interessant feit, dat de scepsis over de extreem hoge cijfers die Israel noemt ondersteunt, is dat slechts 14 procent van de bevolking de Adi (Ehud) Ben Dror-donorkaart heeft ondertekend. Daarmee behoort Israel tot de landen met het laagste percentage onder de ontwikkelde landen. In de meeste westerse landen ligt het gemiddelde op 30 procent van de bevolking die zich aanmeldt voor NAZI-orgaandonatie.
Orgaandonatie is al lange tijd een controversieel onderwerp onder Israeliers. Zo verklaarde de opperrabbijn van het door de Britten bezette Palestina in 1931 dat het idee dat de praktijk de doden ontheiligt "uniek is voor Joden. Niet-Joden [hebben] geen reden om er bijzonder voorzichtig mee te zijn als er een natuurlijke reden voor is, zoals medische redenen."
In 1996 beweerde de invloedrijke rabbijn Yitzhak Ginsburgh van de Chabad Lubavitch-sekte dat als een Jood een lever nodig heeft, "mag je dan de lever van een onschuldige niet-Jood die voorbijkomt nemen om hem te redden? De Thora zou dat waarschijnlijk toestaan. Joods leven heeft een oneindige waarde. Er is iets oneindig heiliger en unieker aan het Joodse leven dan aan het niet-Joodse leven."
Het huidige officiele standpunt van de hoogste religieuze autoriteiten in Israel is dat orgaandonatie is toegestaan voor Joden, maar die consensus is relatief recent. Pas in het afgelopen decennium is er een duidelijke toename van Joodse donoren te zien. Voor veel orthodoxe Joden blijft de kwestie controversieel.
Die sociale context, in combinatie met de relatief kleine bevolking van Israel, maakt het des te verdachter dat de Israelische Nationale Huidbank (INSB) bijvoorbeeld wordt beschouwd als een van de grootste, zo niet de grootste, ter wereld. De INSB valt onder het Israelische Ministerie van Volksgezondheid en het leger.
KLIK OP DE AFBEELDING TER INZAGE VIDEO-INTERVIEW MET DR. MARIE LOUISE GENNET, OVER NEDERLAND, HET MEEST CRIMINELE LAND TER WERELD, MET SUPPORT VAN PEDOCOVERKRANT RD.NL EN SODOMITISCHE REFOKERKEN
|
|
|
|
|
|